Borges ve Casares’in ortak mahlası H. Bustos Domecq, bu kitapta okuru hem zekânın incelikleriyle hem de ironinin keskinliğiyle örülü yeni bir edebi evrene davet ediyor. Hikâyelerde sıradan görünen dostluklardan aristokrasinin gizemli dünyasına, mafya entrikalarından toplumsal hicve uzanan bir yelpazede, gerçek ile kurmacanın sınırları bulanıklaşıyor.
Metinler bir yandan sahici anlatıyı parodiyle sorgularken, Arjantin toplumunun alışkanlıklarını, zaaflarını ve maskelerini alaycı bir dille görünür kılıyor. Bu hikâyeler hem Latin Amerika edebiyatının hem de dünya edebiyatının yaratıcı ortak çalışmalarından birine tanıklık etmek isteyen okur için vazgeçilmez.

İnsan bazen içini dökmek ister. Bunu, gelip geçen bir kuşla, sigaranın son dumanı gibi kayıplara karışacak sade bir vatandaşa yapmak icap eder.